Tη στιγμή που η αγορά compact κυριολεκτικά έχει καταρρεύσει, μόνον οι superzoom και κυρίως οι large format ccompact (με αισθητήρα 1in.
ή μεγαλύτερο) διατηρούν μερίδιο αγοράς. H Fujifilm στην κατηγορία αυτή έχει κατακτήσει την εμπιστοσύνη των φωτογράφων με τη σειρά Χ100 καθώς και την απλούστερη X70. Tώρα επανέρχεται με την ΧF100, πάλι με αισθητήρα ΑPS-C, ένα φορμά που εξ ορισμού προσφέρει συγκριτικό πλεονέκτημα απόδοσης, λόγω μεγέθους pixel και φωτοσυλλεκτικής ικανότητας.
Ενώ όλες οι ομόλογες Fujfilm δηλ. σειρά Χ-100 και η X70 φορούσαν αισθητήρα X-Trans με διαφορετική διάταξη μικροφίλτρων και άλλους αλγόριθμους demosaic, η XF10 αποκλίνει από τη μέχρι τώρα πρακτική και υιοθετεί απλό αισθητήρα Βayer pattern αλλά με ανεβασμένη ανάλυση στα 24megapixel. Αν υπάρχει αρνητική επίδραση στην απόδοση θα το δούμε στη συνέχεια. Από την πρώτη στιγμή η μηχανή εντυπωσιάζει με το πραγματικά compact μέγεθος στο οποίο συμβάλλει καθοριστικά ο ενσωματωμένος pancake φακός 18,5 mm f/2,8 (ισοδύναμος με ευρυγώνιο 28mm) προερχόμενος από την X70. Η εστιακή απόσταση αλλά και το όλο concept θυμίζουν την Ricoh GR II/III με την οποία παίζει στην ίδια υπό-κατηγορία δηλ. Large sensor compact με ευρυγώνιο 28mm και πολύ λεπτό σώμα. Το οπτικό πεδίο 75 μοιρών του ευρυγωνίου είναι δημοφιλές σε πολλούς φωτογράφους γιατί αφήνει τη δυνατότητα να βάλεις πολύ θέμα στο κάδρο και να βγουν όλα νετ χάρη στο βάθος πεδίου. Η εστιακή απόσταση 28mm ταιριάζει στην ταξιδιωτική, αρχιτεκτονική και γενική φωτογραφία σίγουρα όμως όχι στο πορτραίτο, και έχει το δικό της κοινό.
Εκτός από τον minimal φακό η XF10 είναι η προσωποποίηση του μινιμαλισμού και στα (λίγα) χειριστήρια. Το δακτυλίδι γύρω από τον φακό μπορεί να προγραμματιστεί για να εκτελεί και άλλες εργασίες όπως προσομοίωση φιλμ, ισορροπία λευκού, ευαισθησία ISO κλπ. Η περιστροφική κλίμακα που περιβάλλει το shutter release και η δεύτερη δίπλα της ενεργούν ως command dial για ότι χρειαστεί όπως π.χ. για τη ρύθμιση διαφράγματος και ταχύτητας στο manual mode που εδώ εργονομικά είναι πολύ πιο εύκολο από άλλες compact. Η λίγο μεγαλύτερη περιστροφική κλίμακα (ροδέλα) τελείως δεξιά αναλαμβάνει συνήθως την πολύ χρήσιμη αντιστάθμιση έκθεσης – αλλά δεν είναι μαρκαρισμένη, αφήνοντας τον πρωτόπειρο ως προς την εργονομία χρήστη σε απορία μέχρι να διαβάσει ένα δύο πράγματα από το βιβλαράκι. Κατά την γνώμη μας θα μπορούσε να είναι μαρκαρισμένη και να παραμετροποιείται αν παραστεί ανάγκη. Ένα πρωτότυπο κόλπο της XF10 είναι ότι μπορείς να αναθέσεις custom λειτουργίες στα κουμπιά Fn1 και Fn2 ενώ και εδώ για κάποιο αδιευκρίνηστο λόγο το δεύτερο (βρίσκεται στην πλάτη πάνω από το πλήκτρο Q) δεν είναι oύτε αυτό μαρκαρισμένο. Δύο ακόμη χειριστήρια για το Play και το Drive βρίσκουν χώρο στην επικλινή ακμή ανάμεσα στην πάνω πλευρά και την πλάτη ώστε να μην προεξέχουν. Με την ίδια λογική (ώστε να μην προεξέχει) αντικαταστάθηκε το D-Pad από ένα μικρό joystick. Kαι αυτό μαζί με το Fn και το πολύ χρήσιμο πλήκτρο Q (για την πρόσβαση στις πιο βασικές επιλογές) μπορούν να παραμετροποιηθούν και να έλθουν στα μέτρα του χρήστη.
Όπως και η Χ70, έτσι και η XF10 στερείται προσοφθαλμίου EVF. Όλο το καδράρισμα και οι ρυθμίσεις των μενού πρέπει να γίνουν μέσω της -σταθερής και όχι αρθρωτής όπως στην Χ70- οθόνης με διαγώνιο 3in. και ανάλυση 1.04εκ. dot.
Η οθόνη είναι μεν touch αλλά με κάποιες …ιδιορρυθμίες. Για παράδειγμα δεν αναλαμβάνει να δείξει τις ρυθμίσεις των μενού αλλά χρησιμεύει για να μετακινήσει ο φωτογράφος με το δάκτυλό του επαφικά το σημείο εστίασης ή για κάποιες χειρονομίες (gestures) εμπνευσμένες από τον κόσμο των smartphones. Σέρνοντας το δάκτυλο προς τα κάτω παραμετροποιείται η λειτουργία του δακτυλιδιού που περιβάλλει το φακό, προς τα δεξιά το face detection, προς τα αριστερά για τετράγωνο κροπάρισμα Square Mode (προφανώς για το Instagram) και προς τα επάνω για το Snapshot mode που φέρνει το διάφραγμα στο f/8 και την απόσταση εστίασης χειροκίνητα στα 5m και τα 2m.
Η γνώμη μας
Τελικά η Fujifilm έχει τον τρόπο να παράγει εξαιρετική ποιότητα εικόνας ακόμη και χωρίς το τρικ του X-Trans, χωρίς θόρυβο ως ISO 1600, με ζωντανό χρώμα και λεπτομέρεια από τον αξιαγάπητο και φωτεινό pancake ευρυγώνιο. Το να έχει κανείς τον ΑPS-C αισθητήρα μιας κανονικής DSLR ή Mirrorless στην τσέπη του και σε τόσο μικρές διαστάσεις είναι πολύτιμο. Στο autofocus η εστίαση είναι μια χαρά σε ακίνητα πλάνα με πολλές παραμετροποιήσεις των σημείων αν και δεν ανταγωνίζεται τα πιο πρόσφατα phase detect συστήματα σε κινούμενες καταστάσεις. Η μόνη μας ένσταση για την XF10 είναι η περίεργη λογική των μενού που σαφώς επηρεάστηκε από τα λίγα χειριστήρια. Ο πρωτόπειρος δε βρίσκει άκρη εύκολα και πρέπει να διαβάσει καλά το βιβλιαράκι.
YΠΕΡ
Ευκρίνεια και ευχρηστία pancake ευρυγώνιου φακού
Ποιότητα κατασκευής
Μεγάλος APS-C αισθητήρας 24Megapixel
Λογική τιμή
Πολλές παραμετροποιήσεις
ΚΑΤΑ
Αντιρρήσεις για την εργονομία των μενού
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ
FUJIFILM HELLAS
ΤΙΜΗ: €549
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Αισθητήρας: 24Μegapixel Bayer pattern APS-C size
Ριπή (burst): 6fps για 13 συνεχόμενα καρέ JPEG
Ευαισθησία: ΙSO 200-12800
Φακός: Fujinon 18,5mm f/2,8 digital zoom 1,8x
Οθόνη: TFT LCD 3in. 1.04M dot
Φωτομέτρηση: multi, average, spot
Εμβέλεια φλας: 5,5m
Video: MPEG-4 H.264 4K/15fps full HD 60p/24p
Wireless: WiFi 802.11b/g/n Bluetooth 4.1 LE (Low Energy)
Μπαταρία: Fuji NP-95 li ion αυτονομία 330 καρέ (CIPA)
Διαστάσεις: 113 x 64 x 41 mm
Βάρος: 280γρ.
Αναδημοσίευση από το ΦΩΤΟγράφο τεύχος Νο 257
