Πρώτα εγκατέλειψε τα εγκόσμια ο Gian Paolo Βarbieri στις 17 Δεκεμβρίου 2024 και στις 13 Ιανουαρίου 2025 ακολούθησε ο Οliviero Toscani, δύο μεγάλοι φωτογράφοι που άφησαν το στίγμα τους στη φωτογραφία μόδας και την ιταλική και παγκόσμια φωτογραφική σκηνή.
Ο Barbieri με το φακό του στάθηκε για δεκαετίες στο επίκεντρο της ιταλικής μόδας με αρχετυπικές καμπάνιες για οίκους όπως Valentino, Armani, Gianfranco Ferre και Dolce Cabbana ενώ συνεργαζόταν σταθερά με διάφορες εθνικές εκδόσεις της Vogue, Vanity Fair, GQ κ.ά.. 
Εξίσου σημαντικά ήταν τα πορτραίτα του με σταρ του σινεμά όπως Audrey Hepburn, Sophia Loren, Rudolf Nureyev and Monica Bellucci. Eκτός από τη μόδα ασχολήθηκε με ταξιδιωτική και εθνογραφική φωτογραφία και εξέδωσε αρκετά βιβλία του είδους. Γόνος πλούσιας οικογένειας από τη Λομβαρδία ήταν αυτοδίδακτος και ξεκίνησε τη φωτογραφία δουλεύοντας στο Harper’s Bazaar. Πάντα εκινείτο σε αριστοκρατικούς κύκλους και ελάμβανε αναθέσεις για μεγάλες δουλειές εφόσον το Μιλάνο όπου έδρευε είναι ο τρίτος μεγάλος πόλος της ευρωπαϊκής μόδας, μαζί με Λονδίνο και Παρίσι. Την τελευταία δεκαετία είχε αφιερωθεί στο ομώνυμο ίδρυμα όπου διέθεσε το αρχείο του για ιστορική μελέτη και ως φόρος τιμής στην ιταλική μόδα.
O Oliviero Toscani, ταυτισμένος ιστορικά με τις αμφιλεγόμενες και ανατρεπτικές καμπάνιες τηςBenetton, άφησε τη σφραγίδα του στις δεκαετίες 1980 ως 2000 με τις αρχετυπικές φωτογραφίες του ασθενούς με AIDS της καλόγριας που φιλούσε ερωτικά ένα καθολικό ιερωμένο, της μαύρης γυναίκας που θήλαζε ένα λευκό μωρό, του ανορεξικού μοντέλου Νοlita που μετέπειτα πέθανε κλπ. Μετά από μεγάλη ανάπαυλα ξανασυνεργάστηκε με την Benetton το 2017. 
Όλες οι καμπάνιες μετέφεραν τα μηνύματα διαφορετικότητας που είχε θελήσει πρώτη να περάσει η εταιρία ρούχων United Colors of Benetton, υποδηλώνοντας το concept της ενότητας μέσα από τη χρήση της ίδιας ενδυμασίας από ανθρώπους με διαφορετικούς προσανατολισμούς και κουλτούρες. O Toscani αναγορεύτηκε σε μαιτρ του φωτογραφικού σοκ, και ήταν ο πρώτος που πέτυχε να το εντάξει στη διαφήμιση. Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος: “Aξιοποιώ τα ρούχα για να θέσω κοινωνικά ζητήματα. Παραδοσιακά η διαφήμιση κινείται στο μοτίβο ότι αν χρησιμοποιεί κάποιος ορισμένο προϊόν θα γίνει όμορφος, σεξουαλικά ελκυστικός και πετυχημένος. Αυτές οι βλακείες δεν ισχύουν… ”
