Το πρώτο Χρυσό, Παγκόσμιο Βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό φωτογραφίας Px3 Prix de la Photographie Paris απονεμήθηκε στη γνωστή φωτοδημοσιογράφο Μάρω Κουρή. Συγκεκριμένα το βραβείο State of the World, απονεμήθηκε για τη σειρά φωτογραφιών με θέμα τις Γυναίκες Καλάς στο Πακιστάν. Γυναίκες που, μόλις λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα των Ταλιμπάν, καταφέρνουν να ζουν αυτόνομα, έξω από τα πατριαρχικά πρότυπα. Γυναίκες που χορεύουν δημόσια σε αρχαίους κύκλους, οινοποιούν, σπουδάζουν και συνεχίζουν τη σοφία της παράδοσής τους.
Οι Καλάς: Αψηφώντας την Παράδοση και τη Θρησκευτική Συμμόρφωση κοντά σε περιοχές ελεγχόμενες από τους Ταλιμπάν.
Αυτό το φωτογραφικό portfolio παρουσιάζει τις κοιλάδες των Καλάς, που βρίσκονται στα βουνά του Πακιστάν, μόλις λίγα χιλιόμετρα από περιοχές ελεγχόμενες από τους Ταλιμπάν, κατά τη διάρκεια της Εαρινής Εορτής. Οι Καλάς είναι μια μικρή εθνοτική ομάδα, που πιστεύεται ότι έλκει την καταγωγή της από τον Μέγα Αλέξανδρο, και ζει εδώ σε σχετική απομόνωση. Για αιώνες, οι εισβολείς τους ανάγκασαν να καταφύγουν σε απομακρυσμένες περιοχές, όπου αντιστάθηκαν σθεναρά στους Άραβες κατακτητές και τη θρησκεία τους. Μετά τη δημιουργία της Γραμμής Ντουράντ (Durand Line) στα τέλη του 19ου αιώνα, η οποία χώριζε το Αφγανιστάν από την Ινδία, οι Καλάς κατάφεραν να επιβιώσουν στις τρεις κοιλάδες Μπιρίρ (Birir), Μπουμπουρέτ (Bumburet) και Ρούμπουρ (Rumbur) της ανατολικής οροσειράς Χίντου Κους (Hindu Kush), που τώρα αποτελούν μέρος του Πακιστάν. Αυτές οι κοιλάδες βρίσκονται κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν και περιβάλλονται από πανύψηλες κορυφές.
Με πληθυσμό περίπου 3.000 άτομα, οι Καλάς συνεχίζουν να ασκούν μια αρχαία θρησκεία, της οποίας οι καταβολές παραμένουν ασαφείς. Ο θρύλος λέει ότι ο Έλληνας θεός Διόνυσος ίδρυσε έναν οικισμό στην περιοχή, γνωστό για τα φεστιβάλ και τα όργιά του. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ανατολή, πολλοί από τους στρατιώτες του λιποτάκτησαν, γοητευμένοι από το άρωμα των σταφυλιών της περιοχής. Η κουλτούρα των Καλάς εξακολουθεί να φέρει απομεινάρια ελληνικής επιρροής, με παραδόσεις που επικεντρώνονται στην έκσταση, την αγάπη και την ποίηση. Κατά τη διάρκεια του τριήμερου ανοιξιάτικου φεστιβάλ «Joshi», οι γυναίκες Καλάς τραγουδούν στη μητρική τους γλώσσα και εκτελούν παραδοσιακούς χορούς. Τιμούν την Ελληνίδα Θεά της εστίας Εστία, γνωστή τοπικά ως «Gestak».
Η ιστορία υπογραμμίζει πώς, σε μία από τις πιο ισλαμικές χώρες, οι γυναίκες αυτής της μικρής κοινότητας διατηρούν την ελευθερία τους, φορώντας τα δικά τους παραδοσιακά ρούχα, χορεύοντας και τραγουδώντας στην ύπαιθρο, περιτριγυρισμένες από άνδρες επισκέπτες από όλη τη χώρα.
Ο λαός των Καλάς χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη, ειδικά όσον αφορά την υγειονομική περίθαλψη, καθώς τα σκληρά χιόνια του χειμώνα τους απομονώνουν από τον υπόλοιπο κόσμο. Η κοινότητα αγωνίζεται με περιορισμένους πόρους και πολλά παιδιά υποφέρουν από αναπνευστικές ασθένειες και υποσιτισμό.
Υπάρχει μια αυξανόμενη ανάγκη για καλύτερη υγιεινή και βοήθεια στη γεωργία, καθώς οι σοδειές τους είναι ανεπαρκείς. Η αποψίλωση των δασών αποτελεί σοβαρή απειλή, κινδυνεύοντας να προκαλέσει διάβρωση του εδάφους και πλημμύρες στα χωριά τους.
Δεδομένης της μοναδικής και εύθραυστης ομορφιάς αυτής της αρχαίας κουλτούρας, είναι ζωτικής σημασίας να αναλάβουμε δράση για την προστασία και τη διατήρηση του λαού των Καλάς για τις μελλοντικές γενιές.
Βιογραφικό Σημείωμα
Η Μάρω Κουρή είναι γεννημένη στη Σπάρτη, Ελλάδα. Σπούδασε φωτογραφία στη Σχολή Focus και φωτοδημοσιογραφία in the fields of the world, καθώς και με τους Κωνσταντίνο Μάνο (Magnum) και Ed Kashi (National Geographic, VII). Πιστοποιημένη Coach Ονείρων 4D (4D Dream Coach) και φοιτήτρια 3ου έτους στην εκπαίδευση ψυχοθεραπείας στο Humaniversity, εργάζεται ως ελεύθερη επαγγελματίας φωτορεπόρτερ από το 1992, εστιάζοντας σε ευάλωτες ομάδες ανθρώπων παγκοσμίως. Δημοσιεύει φωτογραφικά αφιερώματα (photo-stories) στα πιο γνωστά παγκόσμια έντυπα και εκθέτει τις φωτογραφίες της διεθνώς. Εκπροσωπείται από το πρακτορείο Polaris Images με έδρα τη Νέα Υόρκη.
Περισσότερα: https://marokouri.com/
