Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φόρα στις 7/5/2014 στο πλαίσιο των Sony World Photography Awards 2014.
Ήταν η προσωπικότητα που στην κυριολεξία “έκλεψε” φέτος την παράσταση και κέρδισε τη συμπάθεια όλων! Ακμαιότατη, παρά τα 74 χρόνια της, μίλησε για το έργο της στην κατάμεστη από δεκάδες δημοσιογράφους αίθουσα και απήντησε άνετα σε πάρα πολλές ερωτήσεις. Σταχυολογώ κάποιες απόψεις που διατύπωσε στην διάρκεια της Press conference, τις οποίες κρίνω ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες.
• Όλα τα μέσα οδηγούν στο ίδιο επιθυμητό φωτογραφικό αποτέλεσμα;
Όχι! Άλλο η ψηφιακή κι άλλο η αναλογική φωτογραφία. Είναι δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι, δύο τελείως διαφορετικές προσεγγίσεις των πραγμάτων και της ζωής. Άλλη νοοτροπία εκφράζει το ένα μέσο, άλλη το άλλο. Δουλεύω αναλογικά και η μόνη ψηφιακή μηχανή που έχω είναι μία Leica Monochrom (Σ.Σ.: Δίνει απευθείας α/μ εικόνες).
• Τί είναι πιο ενδιαφέρον στη φωτογραφία;
Το περιεχόμενο, το περιεχόμενο, το περιεχόμενο…
• Πότε μία φωτογραφία είναι καλή;
Πολλές φωτογραφίες που βγαίνουν σήμερα με την ευκολία της ψηφιακής είναι ενδιαφέρουσες. Όμως καλή είναι μόνον αυτή η φωτογραφία που ενσωματώνει αυτό το μυστήριο, αυτή την απροσδιόριστη ομορφιά που οφείλει στον δημιουργό της.
• Ήταν εύκολη η προσέγγιση των ανθρώπων που κάνατε τα πορτραίτα τους;
Το πορτραίτο για τις γυναίκες φωτογράφους είναι πιο εύκολο. Οι άνθρωποι ανοίγονται σε αυτές πολύ πιο εύκολα απ’ ότι στους άνδρες.
• Τί σας ενδιαφέρει στη φωτογραφία;
Η σύλληψη της στιγμής όταν το γεγονός αποκαλύπτεται μπροστά σου σε μία εύθραυστη ισορροπία. Ναι, το είχε πει ο Bresson. Ήταν φίλος μου, τον έχω φωτογραφίσει. Συμμερίζομαι απόλυτα αυτή του την άποψη.
• Με τί μοιάζει περισσότερο η φωτογραφία;
Με τη γραφή. Πολλοί ξέρουν να γράφουν, λίγοι όμως είναι λογοτέχνες.
• Πού ακμάζει η φωτογραφία σήμερα;
Στην Ευρώπη και σίγουρα όχι στην Αμερική. Εννοώ φυσικά την καλλιτεχνική φωτογραφία.
