Η γκαλερί House of Lucie – Center for Photography με μεγάλη χαρά παρουσιάζει την έκθεση Communities / Κοινότητες σε επιμέλεια της Πηνελόπης Πετσίνη.
Πέντε φωτογραφικές εργασίες, πέντε διαφορετικοί τόποι και χρόνοι, ένα κοινό ερώτημα: τι σημαίνει να ανήκεις;
Από τις αυτόχθονες φυλές της Κοιλάδας του Όμο και τις μοναστικές κοινότητες της Παλαιστίνης, έως τον αστικό Βορρά, τους ηλικιωμένους μετανάστες της Βρετανικής Κοινοπολιτείας και τους «αόρατους» νέους μετανάστες δεύτερης γενιάς στην Ελλάδα, η έκθεση Communities | Κοινότητες διερευνά την κοινότητα ως πεδίο σχέσεων, μνήμης, εξουσίας και διαρκούς αναπροσδιορισμού.
Γιάννης Ζινδριλής, Κατερίνα Καλογεράκη, Μάρω Κουρή, Σωκράτης Μπαλταγιάννης, Γιάννης Σταθάτος: Μια έκθεση για το ανήκειν, τον αποκλεισμό και τις μορφές συλλογικής ζωής σε έναν κόσμο σε συνεχή μεταβολή.
Αναλυτικά για την έκθεση:
Η έκθεση Communities | Κοινότητες συγκεντρώνει πέντε φωτογραφικές εργασίες που εκτείνονται χρονικά από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 έως σήμερα και γεωγραφικά από την Αιθιοπία και τη Μέση Ανατολή έως τη Βόρεια Ευρώπη και τη σύγχρονη Ελλάδα. Παρά τις διαφορετικές τους αφετηρίες, οι εργασίες αυτές συναντώνται σε ένα κοινό ερώτημα: πώς συγκροτείται, πώς βιώνεται αλλά και πώς απειλείται η έννοια της κοινότητας σε έναν κόσμο διαρκούς μεταβολής, ανισοτήτων και μετακινήσεων. Η έκθεση αντιμετωπίζει την κοινότητα ως ένα πεδίο σχέσεων, μνήμης, εξουσίας και διαρκούς αναπροσδιορισμού. Από τις μοναστικές κοινότητες της Παλαιστίνης και τις αυτόχθονες φυλές της Κοιλάδας του Όμο μέχρι τον σύγχρονο αστικό Βορρά, κι από τους ηλικιωμένους μετανάστες της Βρετανίας έως τους «αόρατους» νέους μετανάστες δεύτερης γενιάς στην Ελλάδα, οι φωτογραφίες αναδεικνύονται ως ίχνη και τεκμήρια ιστορικών, πολιτικών και πολιτισμικών διεργασιών.
Κουρή Μάρω
Η εργασία της Μάρως Κουρή στην Κοιλάδα του ποταμού Όμο καταγράφει κοινότητες που συχνά αντιμετωπίζονται από τη Δύση ως «ζωντανά μουσεία». Μέσα από εικόνες καθημερινότητας, τελετουργιών και μεταβατικών στιγμών, αναδεικνύεται η ένταση ανάμεσα στη διατήρηση της παράδοσης και στις πιέσεις του εκσυγχρονισμού, του τουρισμού και της γεωπολιτικής εκμετάλλευσης. Η κοινότητα εδώ δεν είναι ρομαντικό κατάλοιπο του παρελθόντος, αλλά ένα εύθραυστο σύστημα που δοκιμάζεται από εξωτερικές παρεμβάσεις αλλά και εσωτερικές μεταβολές.
Ζινδριλής Γιάννης
Στο Bodø (2025), ο Γιάννης Ζινδριλής στρέφεται σε μια σύγχρονη πόλη βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Το τοπίο, το φως και η αρχιτεκτονική συνδιαμορφώνουν μια διαφορετική εκδοχή συλλογικής ζωής, όπου η κοινότητα ορίζεται λιγότερο από την παράδοση και περισσότερο από την καθημερινή συνύπαρξη σε ακραίες γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες. Η φωτογραφική του προσέγγιση εγγράφει τη σιωπηλή κοινωνικότητα του χώρου και τη χωρική διάσταση της σχέσης ανθρώπου–περιβάλλοντος.
Kαλογεράκη Κατερίνα
Η σειρά Bridging Cultures/Ordinary People (1999-2002) της Κατερίνας Καλογεράκη εστιάζει σε ηλικιωμένους ανθρώπους στη Βρετανία, πολλοί εκ των οποίων προέρχονται από πρώην βρετανικές αποικίες. Τα πορτρέτα, συνοδευόμενα από προσωπικές αφηγήσεις, συγκροτούν ένα πολυφωνικό αρχείο, όπου το ατομικό βίωμα διασταυρώνεται με τη συλλογική ιστορία της μετανάστευσης και της μεταπολεμικής Βρετανίας. Η κοινότητα εδώ δεν ορίζεται από την κοινή καταγωγή, αλλά από τις κοινές εμπειρίες ζωής, αποκλεισμού και ανήκειν.
Σταθάτος Γιάννης
Στην εργασία Μήτηρ Εκκλησιών (1983), ο Γιάννης Σταθάτος καταγράφει το Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, τα μοναστήρια της Ιουδαϊκής Ερήμου και την παρακμή της κοσμικής ελληνικής παρουσίας στην περιοχή της Παλαιστίνης. Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες λειτουργούν ως ντοκουμέντα μιας κλειστής, ανδροκρατούμενης και βαθιά ιεραρχημένης κοινότητας, αλλά και ως μαρτυρίες μιας ιστορικής στιγμής πριν από τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις που ακολούθησαν. Η κοινότητα εδώ συνδέεται άρρηκτα με τη θρησκεία, την παράδοση και την απώλεια.
Μπαλταγιάννης Σωκράτης
Τέλος, στο In Limbo (2014-15), ο Σωκράτης Μπαλταγιάννης φέρνει στο προσκήνιο μια σύγχρονη, αθέατη κοινότητα που δεν είναι αναγνωρισμένη από το κράτος, αλλά υφίσταται ως κοινωνική και βιωματική πραγματικότητα: τα παιδιά και τους νέους που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στην Ελλάδα από γονείς μετανάστες, αλλά στερούνται ιθαγένειας και πολιτικών δικαιωμάτων. Οι εικόνες και οι μαρτυρίες τους αποκαλύπτουν μια κατάσταση μόνιμης εκκρεμότητας, όπου η αίσθηση του ανήκειν συγκρούεται με τον θεσμικό αποκλεισμό.
Συνολικά, η έκθεση προτείνει μια κριτική ανάγνωση της κοινότητας ως πεδίου σύγκρουσης, μνήμης και διαπραγμάτευσης. Οι φωτογραφικές εργασίες μας καλούν να αναστοχαστούμε τις μορφές συλλογικής ζωής: αυτές που χάνονται, αυτές που μετασχηματίζονται και αυτές που παραμένουν αόρατες.
Εγκαίνια: Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2026 | 19:00-22:00
Διάρκεια έκθεσης: 08.01 – 14.02.2026
Ώρες λειτουργίας:
Τετ.- Παρ.| 16:00-20:00
Σαβ.| 12:00-16:00
House of Lucie – Center for Photography: Χαραλάμπη Σωτηρίου 4, 114 72, Νεάπολη Εξαρχείων
https://www.houseoflucie.org/athens/
