Φαντάζεστε ψηφιακές λέξεις να αιωρούνται γύρω από τα κεφάλια σας, ενώ περπατάτε σε μία γκαλερί; Ή ψηφιακές μορφές που μοιάζουν με συνδυασμό εκατοντάδων αρχαίων αγαλμάτων να σας κοιτούν μέσα στον εκθεσιακό χώρο; Ή να συναντάτε μία αλλόκοτη εικονική μορφή που μοιάζει να βρίσκεται σε ένα υπερρεαλιστικό δάσος, το οποίο όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει;
Ένας εικονικός λαβύρινθος όπου περιφέρεται ελαφρώς χαμένος ο φιλότεχνος, ο οποίος μοιάζει να προέρχεται από το μέλλον μας. Αναμφίβολα, τo video-art υπάρχει ως μορφή τέχνης εδώ και πολλές δεκαετίες, αλλά τα έργα του Βρετανο-Φινλανδού καλλιτέχνη, μοιάζουν να αποτελούν την τεχνολογική τους προέκταση και εξέλιξη. Ο ίδιος ο Sandison είναι μαιτρ του coding, γνωρίζει από τεχνητή νοημοσύνη και χρησιμοποιεί μέχρι και μεθόδους προγραμματισμού παρόμοιους με αυτούς που έχουν τα εγκληματολογικά εργαστήρια της αστυνομίας.
Μα τί σχέση έχουν όλα αυτά με τέχνη; Πού είναι τα εντυπωσιακά κρεμασμένα έργα στους ωραίους εκθεσιακούς χώρους; Πού είναι το υπέροχο άγαλμα που μας υποδέχεται στο Λούβρο; Πού είναι τα χρώματα του Van Gogh και οι ασπρόμαυρες εκτυπώσεις του Josef Sudek; Προς το παρόν θα παραμείνουν, όσο βίαια και αν αντικαθιστά ολοένα και περισσότερο η διαδικτυακή πραγματικότητα την φυσική, τώρα. Είναι τα έργα του Charles Sandison ένα μήνυμα από το μέλλον για την πορεία της τέχνης; Ιδανική εξέλιξη θα αποτελούσε, αν συμπορευτούν απλώς με τα χειροπιαστά, αυθεντικά αριστουργήματα που μας έχει χαρίσει η ανθρωπότητα όλους αυτούς τους αιώνες. Ας μην είναι αυτό το μοναδικό μέλλον των τεχνών.
Σημείωση: Στην Αθήνα ξεκίνησε λίγο πριν το lockdown έκθεσή του στην αθηναϊκή γκαλερί Bernier-Eliades. Για να δείτε το βίντεο όπου ο ίδιος μιλά απλά, επεξηγηματικά για τα ψηφιακά του έργα, ιδού ο σύνδεσμος:
player.vimeo.com/video/470208279
