H iFocus Photo Gallery παρουσιάζει το Σάββατο 26 Απριλίου στις 19.00 την ατομική έκθεση φωτογραφίας, Caryatides | Hommage a Francesca Woodman, της Beatrice Zervas aka Arwen σε επιμέλεια της Δώρας Λαβαζού.
Η ίδια η Beatrice Zervas αναφέρει: «Τα έργα μου δεν προορίζονται απλώς για να τα δει κανείς αλλά και για να τα αμφισβητήσει. Χρησιμεύουν ως πρόσκληση για να συμμετάσχουμε σε έναν διάλογο σχετικά με τη φύση της ύπαρξής μας, την κατασκευή της αντίληψης και τις δυνατότητες της αισθητικής εμπειρίας.
Δημιουργώντας σκόπιμα στιγμές ασυμφωνίας και επισημαίνοντας τις αντιθέσεις, στοχεύω να ενθαρρύνω το κοινό να αμφισβητήσει τους συνήθεις τρόπους θέασης και σκέψης, καλλιεργώντας έτσι μια αυξημένη ευαισθησία στην πολυπλοκότητα της ύπαρξής μας.
Στόχος μου είναι να ανοίξω νέoυς ορίζοντες και εμπειρίες μέσω καλλιτεχνικών διαδικασιών, επιτρέποντας σε κοινωνικά, συναισθηματικά και υπαρξιακά ερωτήματα να εισέλθουν σε έναν ανοιχτό διάλογο.»
Caryatides | Hommage a Francesca Woodman
Ατομική έκθεση φωτογραφίας της Beatrice Zervas aka Arwen
Εγκαίνια: 26 Απριλίου 2025 στις 19.00
Διάρκεια: 26 Απριλίου – 10 Μαίου 2025
Ωράριο: Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη 17.30 – 20.30 Σαββατοκύριακα : 18.00 – 21.00 , Τετάρτη 15.00- 18.00, Παρασκεύη κλειστά.
iFocus Photo Gallery, Στοά Όπερα, Ακαδημίας 57 και Ιπποκράτους 13, Αθήνα 10679,
Τηλ. 210 3647088
Στη φωτογραφική μου πρακτική, διερευνώ τις αμοιβαίες σχέσεις μεταξύ της αντίληψης, της διαμεσότητας και του κοινωνικά σημαντικού ρόλου της γυναίκας. Αυτή η εργασία βασίζεται στη διεπιστημονική εκπαίδευσή μου ως κλινικός ψυχολόγος, καθώς και από τις εκτεταμένες εμπειρίες μου με διάφορα οπτικά μέσα—τόσο μπροστά όσο και πίσω από την κάμερα.
Βασικό μέλημα της δουλειάς μου είναι να αποκαλύψω κρυφές συνδέσεις και να δημιουργήσω ένα ποιητικό σκηνικό που θα έχει απήχηση στους θεατές τόσο αισθητικά όσο και πνευματικά. Συνδυάζοντας το σχέδιο, τη ζωγραφική, την τεχνητή νοημοσύνη (AI) και τη φωτογραφία, επιδιώκω να εδραιώσω την καλλιτεχνική μου πρακτική στην ιστορία προέλευσης του σύγχρονου δυτικού κόσμου. Σε αυτό το πλαίσιο, ο πολιτισμικός εντοπισμός της μνήμης παίρνει το επίκεντρο και χρησιμεύει ως καταλύτης για αισθητικές αποφάσεις και εννοιολογικά σημεία εστίασης. Με αυτόν τον τρόπο, στοχεύω να ανοίξω εναλλακτικές προοπτικές ώστε να προβληματιστώ για την ταυτότητα, τον χρόνο, τον χώρο, την πνευματικότητα και την ιστορία σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο – ιδιαίτερα στο πλαίσιο της «κουλτούρας ακύρωσης» και του αυξανόμενου αποπροσανατολισμού.
Η δημιουργική μου έρευνα πηγάζει από μια εντατική ενασχόληση με την ελληνική φιλοσοφία —ιδιαίτερα τις ιδέες του Πλάτωνα— και τη φωτογραφική έμπνευση που αντλώ από τη Francesca Woodman. Η τωρινή μου σειρά είναι αφιερωμένη σε αυτήν. Συνάντησα για πρώτη φορά τα έργα της Woodman σε ένα παλαιοπωλείο και ένιωσα μία άμεση, σχεδόν μαγική έλξη. Ωστόσο, η αποφασιστική ώθηση ήρθε όταν είδα την έκθεσή της στη Gagosian της Νέας Υόρκης πέρυσι: σε μια στιγμή φώτισης, συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να απελευθερώσω αυτές τις «Καρυάτιδες» από το βάρος τους και να αποκαταστήσω την αρχική τους δύναμη—εδώ και τώρα, ενσωματωμένη στον σύγχρονο κόσμο μας που διαμορφώνεται από συναισθηματικές και τεχνολογικές προκλήσεις. Επιπλέον, με συνεπαίρνει ιδιαίτερα η απεικόνιση της κίνησης στη φωτογραφία όπως βρίσκεται, για παράδειγμα, στα έργα των Nelly’s, Munkacsi ή Hoyningen-Huene. Για το λόγο αυτό, επέλεξα το νερό ως μέσο που προτιμώ για να δημιουργήσω μια αίσθηση έλλειψης βαρύτητας στις εικόνες μου. Η επιλογή της τεχνικής καθοδηγείται πάντα από την καταλληλότητά της για την αυθεντική μεταφορά των θεματικών στρωμάτων της δουλειάς μου.
Δουλεύω κυρίως σε σειρές, εξερευνώντας ένα θέμα από πολλές οπτικές γωνίες. Κάνοντας αυτό, πειραματίζομαι με υλικά των οποίων οι ιδιότητες αντιπροσωπεύουν συμβολικά τις εννοιολογικές μου προσεγγίσεις. Για παράδειγμα, χρησιμοποιώ διαφανή υφάσματα για να αποκαλύψω την ευθραυστότητα και τη διαπερατότητα των ορίων, ενώ προσθέτω ένα επιπλέον στρώμα έκφρασης στην εικόνα. Δημιουργώ μόνη μου ολόκληρο το υπόβαθρο, δημιουργώντας σχέδια ή πίνακες που στη συνέχεια επεξεργάζομαι και συγχωνεύω χρησιμοποιώντας τεχνητή νοημοσύνη – μια σκόπιμη επιλογή για να τοποθετήσω τη δουλειά μου σε ένα σύγχρονο περιβάλλον πολυμέσων. Επιπλέον, σχεδιάζω τα κοστούμια και τα αξεσουάρ των μοντέλων.
Ωστόσο, μόλις το μοντέλο μπει στο νερό, η κατάσταση ξεφεύγει εν μέρει από τον έλεγχό μου: ένας μαγικός χώρος αναδύεται μεταξύ της κάμερας και του θέματος, όπου αποκαλύπτεται ένα είδος φιγούρας θεάς. Βιώνω αυτή τη δημιουργική διαδικασία σαν έκσταση, πέρα από τη συνειδητή μου παρέμβαση.
Τα έργα μου δεν προορίζονται απλώς για να τα δει κανείς αλλά και για να τα αμφισβητήσει. Χρησιμεύουν ως πρόσκληση για να συμμετάσχουμε σε έναν διάλογο σχετικά με τη φύση της ύπαρξής μας, την κατασκευή της αντίληψης και τις δυνατότητες της αισθητικής εμπειρίας.
Δημιουργώντας σκόπιμα στιγμές ασυμφωνίας και επισημαίνοντας τις αντιθέσεις, στοχεύω να ενθαρρύνω το κοινό να αμφισβητήσει τους συνήθεις τρόπους θέασης και σκέψης, καλλιεργώντας έτσι μια αυξημένη ευαισθησία στην πολυπλοκότητα της ύπαρξής μας.
Στόχος μου είναι να ανοίξω νέες σφαίρες σκέψης και εμπειρίας μέσω καλλιτεχνικών διαδικασιών, επιτρέποντας σε κοινωνικά, συναισθηματικά και υπαρξιακά ερωτήματα να εισέλθουν σε έναν ανοιχτό λόγο.
