Τα πιο σημαντικά μέρη της Αίγινας, ιστορικά και φυσιολατρικά γίνονται τα σκηνικά που οι χορευτές στέκονται μετέωροι στο παρόν και στο παρελθόν. Τα στάδια της μεταμόρφωσης, της εξόδου και της παράστασης είναι η φυσιολογική εξέλιξη.
Η Κυριακή Χριστακοπούλου, εικαστικός-ζωγράφος γράφει για αυτή την δουλειά: »Το χορικό σύνολο εστιάζει στο φακό. Οι φιγούρες αγκαλιάζονται από το πατρογονικό τοπίο, τη θάλασσα, τα κτίσματα και τα μνημεία. Εδώ ο φακός του Άρη διαπερνάει την επιφάνεια και διεισδύει, ψηλαφώντας εσώτερα πεδία. Αναζητά τη μαγική στιγμή της μεταμόρφωσης, αυτής που επιτυγχάνεται στη διαδικασία που το χορικό, γυναίκες και άνδρες, προετοιμάζεται να ενδυθεί το Ένδυμα του τόπου του, την παραδοσιακή φορεσιά του. Αναζητά την οπτική που θα καταγράψει το αίσθημα το δικό τους, συνυφασμένο με το δικό του, ώσπου να αποδοθεί το στιγμιότυπο που θα ανακαλέσει τη μνήμη, το στιγμιότυπο που θα καταγράψει το βλέμμα που ταξιδεύει βαθιά και πίσω στο χρόνο, και θα το
διαφυλάξει…!»
Χώρος: Λαογραφικό Μουσείο Αίγινας
Διάρκεια: 30 Ιουνιού- 2 Ιουλίου
Παρουσίαση από τον φωτογράφο: 30 Ιουνίου & 1,2 Ιουλίου
Μικρή γιορτή: Κυριακή 1/7 στις 20.00
