Το πρώτο ερώτημα που πιθανόν θα φθάσει στα χείλη του αναγνώστη όταν δει τις παραπάνω φωτογραφίες, είναι σε τι ωφελεί η μίμηση μιας φωτογραφίας. Ποιος ο λόγος να επαναλάβουμε μια ιστορική φωτογραφία που έχει γνωρίσει την καταξίωση; Η απάντηση είναι πως αποτελεί ίσως το καλύτερο τρόπο κατανόησης του τρόπου παραγωγής της. Είναι μια καλή άσκηση για την εκμάθηση των φωτισμών και της σύνθεσης. Ο νέος φωτογράφος εξερευνά τα στάδια παραγωγής και παράλληλα μαθαίνει τα μέσα που αξιοποιήθηκαν π.χ. φωτιστικά, ειδικά εφέ. Άλλωστε, η αντιγραφή στη τέχνη επιτρέπεται και ενθαρρύνεται κατά την εκπαίδευση, αλλά κάποια στιγμή τελειώνει και ο φωτογράφος καλείται να διανύσει τη δική του πορεία.
κείμενα – φωτογραφίες Ηλίας Λόης
Η τεχνική
Στην original φωτογραφία έχει χρησιμοποιηθεί ως background μία ντουλάπα. Eμείς (αριστερά) προτιμήσαμε μια μεσόπορτα που διατηρεί τις λιτές, κάθετες γραμμές. Παρατηρώντας το πρόσωπο του μοντέλου και τις σκιές που δημιουργούνται, αντιλαμβανόμαστε εύκολα που και πως έχουν στηθεί τα φώτα. Υπάρχει ένα φωτιστικό σώμα πάνω αριστερά, που σχηματίζει γωνία 45° με τον κάθετο άξονα και πλησιάζει αρκετά το φόντο δημιουργώντας highlights. Ο φωτογράφος βρίσκεται λίγο πιο χαμηλά από την πρωταγωνίστρια και στρέφει τη μηχανή ελαφρώς προς τα πάνω, αφήνοντας χώρο για τα πουλιά που θα προστεθούν στο post production. Ο φακός είναι ευρυγώνιος με εστιακή απόσταση περίπου 28-35mm. Παρέχουμε στο μοντέλο μας όσο χρόνο χρειάζεται για να ταυτιστεί με την ηρωίδα του έργου. Επίσης, μπορεί να κάνει εξάσκηση δοκιμάζοντας την εν λόγω πόζα μπροστά από τον καθρέφτη. Η εξοικείωση με τον δημιουργό, δηλαδή στην περίπτωση μας με τη παρακολούθηση της ταινίας του Hitchcock, συμβάλλει στην επιτυχημένη απόδοση του δραματικού ύφους.
Photoshop – Πώς προστέθηκαν τα πουλιά;
Η ταινία έλαβε υποψηφιότητα Όσκαρ (1964 ) για τα ειδικά εφέ του Ub Iwerks, αλλά έχασε από την Κλεοπάτρα. Για την εποχή εκείνη, η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε για την απόδοση των επιθέσεων των πτηνών ήταν ιδιαίτερα προηγμένη και πειστική. Αυτά για τη κινούμενη εικόνα. Στη φωτογραφία τα πράγματα είναι πιο απλά.
Στο Photoshop, αντιγράψαμε τα δύο πουλιά της πρωτότυπης φωτογραφίας με τη βοήθεια του εργαλείου Quick Selection και τα επικολλήσαμε στη λήψη μας. Ύστερα, προσθέσαμε λίγο θόρυβο από το Filter-Noise-Add Noise. Αν τα ISO της λήψης μας είναι ήδη υψηλά (800+), παραλείπουμε το τελευταίο βήμα.
Στην πράξη
Αρχικά εξασφαλίζουμε ότι φωτογραφία της αρεσκείας μας, βρίσκεται στο καλύτερο δυνατό μέγεθος και ποιότητα (σε ψηφιακή μορφή ή τυπωμένη). Στην περίπτωσή μας έχουμε ένα poster της ταινίας του Hitchcook, Τα πουλιά (1963). Απαραίτητη προϋπόθεση για τη κατασκευή ενός επιτυχημένου remake είναι η ανάλυση της πρωτότυπης εικόνας σε επιμέρους τμήματα, ώστε να κατανοήσουμε πως προέκυψε καθένα από αυτά. Επομένως, με σειρά προτεραιότητας έχουμε: α) location β) φωτισμός γ) γωνία λήψης-φακός και δ) πρωταγωνιστής.
Προσοχή!
Remake φωτογραφίας δεν σημαίνει αυστηρή αντιγραφή του πρωτότυπου, αλλά μια δεύτερη επιτυχημένη απόδοση της ατμόσφαιρας και του νοήματος του. Επομένως, ας μη διστάσουμε να προσθέσουμε και δικά μας στοιχεία, δίχως όμως να αλλοτριωθεί το αρχικό ύφος.
Tips
• Παρόλο που τα ρούχα του μοντέλου δεν φαίνονται ολόκληρα, διατηρούμε τις στιλιστικές επιλογές (της δεκαετίας του 60’), καθώς βοηθούν το μοντέλο να ενσαρκώσει καλύτερα το ρόλο, έχοντας περισσότερη αυτοπεποίθηση.
• Διατηρούμε την αναλογία κάδρου της πρωτότυπης εικόνας ή επιλέγουμε μία παραπλήσια.
• Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες αναπαριστώνται πιο εύκολα -σε γενικές γραμμές- από τις έγχρωμες.
• Ο πειραματισμός με το κοντράστ αλλάζει θεαματικά το ύφος στο α/μ. Δοκιμάζουμε περισσότερες της μιας εκδοχές.
Αναδημοσίευση από τον Φωτογράφο Νο 245, Νοέμβριος – Δεκέμβριος, 2016
