Στο πορτραίτο συχνά πειραματιζόμαστε. Επιδιώκουμε διαφορετικό ύφος και ξεχωριστή ατμοσφαιρικότητα. Να ξεφύγουμε λίγο από το αναμενόμενο και να ξαφνιάσουμε τους παρατηρητές. Στα πλαίσια αυτά η τεχνική hi-key και low-key χρησιμοποιείται από τα πρώτα χρόνια της φωτογραφίας για να αποδώσει τα “δύο πρόσωπα του Ιανού”, δύο αντιθετικές όψεις όπου το ίδιο πρόσωπο μεταμορφώνεται με δραματικό τρόπο. Στο προηγούμενο τεύχος παρακολουθήσαμε μια σειρά εξωτερικών λήψεων με κλιμάκωση ανάμεσα στο Hi-key και Low key. Σε αυτό το τεύχος θα δούμε το «πραγματικό» εφέ που μόνο στο στούντιο και το ελεγχόμενο περιβάλλον ως προς τους φωτισμούς, τα φόντα κλπ. κυριολεκτείτε. Και βέβαια ας μην σας κάνει επιφυλακτικούς ο όρος «στούντιο». Με λίγη αποφασιστικότητα και ακόμη πιο λίγα χρήματα μπορούμε να μετατρέψουμε σε στούντιο και μια γωνιά του σπιτιού, με αυτοσχέδιο φόντο και κάποια φώτα, είτε φορητά φλας είτε φθηνά LED.
Kείμενο: Παναγιώτης Καλδής
Φωτογραφίες: Αthens Αrt Studio Αλέξανδρος Βογιατζάκης & Γιώργος Μυριαγκός
Μοντέλο: Ελένη Μυριαγκού
Λήψη με Canon EOS 5D MkIII και EF 70-200mm f/2,8L IS @170mm. Φωτισμός από ένα μεγάλο softbox σε ρόλο Keylight και δύο βοηθητικά για το «κάψιμο» του φόντου. Φώτα studio: Elinchrom
Η Hi-key προσέγγιση στο πορτραίτο αξιοποιείται για να μετατοπίσει το βάρος στους πιο ανοικτούς τόνους. Κυριαρχούν τα λευκά φόντα και η ελαφρά υπερέκθεση ενώ στο ιστόγραμμα παρατηρούμε ότι οι μεσαίοι τόνοι μετατοπίζονται προς τους ανοικτούς. Το φόντο πρακτικά εξαφανίζεται ενώ οι τόνοι της επιδερμίδας γίνονται αέρινοι, ονειρικοί. Γενικά το Hi-key αποπνέει μια ρομαντική διάθεση και συχνά το προτιμούν οι επαγγελματίες της διαφήμισης σε μόδα, lingerie, αρώματα κλπ. Για το Ηi-key οι φωτογράφοι αξιοποιούν περισσότερες της μιας φωτιστικές πηγές, συχνά καίνε το φόντο αλλά προστατεύουν την υφή και τη λεπτομέρεια στο κυρίως θέμα.
Λήψη με Canon EOS 5D MkIII και φακό EF 70-200mm f/2,8L IS @ 105mm. Φωτισμός με ένα keylight με «σκληρό» reflector για δημιουργία κοντράστ. Φώτα studio Εlinchrom
Mε τη συνήθη αντίληψη των φωτογράφων, το low key θεωρείται συνυφασμένο με σκούρα ή μαύρο φόντα, τονίζοντας το δραματικό στοιχείο στους 
φωτισμούς. Έτσι το πρόσωπο “ξεφοντάρει” εύκολα και αναδεικνύεται. Οι μεσαίοι τόνοι με τη σειρά τους μετατοπίζονται σε ένα βαθμό προς τους σκούρους ενώ ελάχιστη μένει η συμβολή των λευκών. Οι λήψεις πορτραίτου low key θεωρούνται ότι υποδηλώνουν μυστήριο, αγωνία και σκοτεινούς υπαινιγμούς, σύμφωνα άλλωστε με την όλη ατμόσφαιρα της σκηνής. οι υπόλοιπες παράμετροι παραμένουν ταυτόσημες.
Αναδημοσίευση από το ΦΩΤΟγράφο τεύχος Νο 256
