Η Ισπανία των 47εκ. κατοίκων, τέσσερις φορές μεγαλύτερη σε πληθυσμό από τη χώρα μας, με πλούσια πολιτιστική παράδοση, βρίσκεται αυτή την περίοδο αντιμέτωπη με μία πρωτόγνωρη διαμαρτυρία από μέρους των φωτογράφων…
Φωτογραφία ανοίγματος: Το εντυπωσιακό εκθεσιακό κέντρο της Βαρκελώνης όπου φιλοξενείται η ΜWC
Η αιτία των έντονων διαμαρτυριών είναι μία: η παντελής έλλειψη κρατικής μέριμνας για την φωτογραφία. Ναι, καλά διαβάσατε. Οι φωτογράφοι απευθυνόμενοι στην κυβέρνηση της χώρας ζητούν να δημιουργηθεί ένα μεγάλο και σοβαρό Εθνικό Κέντρο Ισπανικής Φωτογραφίας με πολλές και διευρυμένες δικαιοδοσίες που πρώτα απ’ όλα θα φροντίζει για την διάσωση και προβολή της Ισπανικής φωτογραφικής κληρονομιάς η οποία όπως λένε χάνεται απροστάτευτη στο διάβα του χρόνου. Παράλληλα θέλουν αυτός ο φορέας να πρωτοστατεί στα φωτογραφικά πράγματα της χώρας με τις δράσεις του, προτείνοντας λύσεις στα προβλήματα του κλάδου και πολλά άλλα γνωστά και από τα καθ’ ημάς.
Το θέμα ξεπέρασε τα σύνορα της Ιβηρικής χερσονήσου κι έγινε αντικείμενο σχολιασμού και από διεθνή μέσα ενημέρωσης όπως π.χ. από τον αγγλικό Guardian απ’ όπου και αντλήσαμε τη σχετική πληροφορία. Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: Γιατί η Ισπανία να αποτελεί μία από τις ελάχιστες μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες που δεν διαθέτει Εθνικό Κέντρο Φωτογραφίας και κατ’ επέκταση σαφή και συγκεκριμένη πολιτική για τη φωτογραφία; Μία χώρα που έχει να επιδείξει τεράστια παράδοση π.χ. στη ζωγραφική αλλά και στις άλλες τέχνες γιατί να υστερεί στη φωτογραφία παρόλο που στη χώρα υπάρχουν πολλοί και καλοί φωτογράφοι διεθνούς φήμης;
Σε όλα τα παραπάνω θα προσθέταμε κι εμείς το γεγονός ότι στην Ισπανία από όσο γνωρίζουμε ως μέλη της διεθνούς ένωσης φωτογραφικών περιοδικών ΤΙΡΑ, σε μία χώρα σχεδόν των 50 εκ. κατοίκων, δεν κυκλοφορούν φωτογραφικά περιοδικά μεγάλης εμβέλειας. Όχι μόνον σήμερα κάτι που θα ήταν ενδεχομένως κατανοητό, αλλά και κατά το παρελθόν. Τα Ισπανικά δεν είναι Ελληνικά. Ομιλούνται σε όλη την Υφήλιο, άρα η αγορά υπάρχει εκεί έξω. Επίσης στα ερωτήματα θα προσθέταμε πώς μία τόσο μεγάλη και πλούσια χώρα ουδέποτε είχε μία μεγάλη περιφερειακή εμπορική φωτογραφική έκθεση τύπου π.χ. Photovision. Απ’ ότι γνωρίζουμε παλαιότερα διοργανώνονταν εναλλάξ σε Μαδρίτη και Βαρκελώνη μία πολύ μικρή για τα μεγέθη της χώρας κλαδική έκθεση η οποία σταμάτησε εδώ και χρόνια. Για να γίνει αντιληπτό τι εννοούμε θα αναφέρουμε το παράδειγμα της παγκοσμίου φήμης έκθεσης κινητής τηλεφωνίας και ηλεκτρονικών ΜWC (Mobile Word Congress) που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στη Βαρκελώνη στο φημισμένο και εξαιρετικής αρχιτεκτονικής εκθεσιακό κέντρο της πόλης.
Είναι λοιπόν απορίας άξιον γιατί υπάρχει αυτή η υστέρηση όσον αφορά την οργάνωση σε δομές και φορείς της Ισπανικής Φωτογραφίας. Η εξήγηση που δίνουν όπως προείπαμε τα σωματεία αλλά κυρίως και πολλοί γνωστοί Ισπανοί φωτογράφοι όπως π.χ. οι Ramón Masats, Isabel Muñoz, Alberto García-Alix, Cristina García Rodero κ.α. είναι η κρατική αδιαφορία. Μία αδιαφορία που διαπερνά όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών κάθε πολιτικής απόχρωσης. Το Υπουργείο Πολιτισμού της χώρας σε σχετική ανακοίνωσή του αναφέρει ότι …συμμερίζεται τις ανησυχίες των φωτογράφων και τίποτα άλλο! Αναμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε αν οι διαμαρτυρίες των Ισπανών φωτογράφων θα φέρουν κάποιο αποτέλεσμα.
Είπαν…
“Αν είσαι manager μόνον για να βγάζεις κέρδη είναι σαν να παίζεις τένις κοιτάζοντας τα αποτελέσματα στο ταμπλώ κι όχι τη μπάλα…”
IVAN LENDL Πρωταθλητής τένις
