-“Μη, μη με πλησιάζεις!”
-“Πω, πω, πω, μια τρομακτική μαρμότα, μπας και προλάβω να φύγω έρποντας!”
Σε μια πρώτη ανάγνωση, θα μπορούσε να είναι ένας πιθανός διάλογος μεταξύ των δύο άγριων ζώων στα βουνά των Ιμαλαϊων αλλά τα πράγματα δεν είναι ποτέ, ή έστω σχεδόν ποτέ, όπως φαίνονται. Η στάση του σώματος της μαρμότας Ιμαλαίων είναι σχεδόν επιβλητική και μοιάζει πιο δυνατή από την θηλυκή, πεινασμένη, θιβετιανή αλεπού. Η τελευταία φαίνεται σχεδόν να εκλιπαρεί για την ζωή της.
Αλλά στην φωτογραφία του σήμερα – και στα media γενικά – οφείλει κανείς να είναι πολύ προσεκτικός και να μην αρκείται στην επιδερμική ανάγνωση κειμένων και εικόνων. Βέβαια, ο έγκυρος βρετανικός διαγωνισμός Wildlife Photographer of the Year, σε διοργάνωση του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στο Λονδίνο, καθώς και ο κινέζος φωτογράφος Yongqing Bao, ο μεγάλος φετινός νικητής, δεν σκοπεύουν να παραπλανήσουν κανέναν. Bασικός στόχος τους είναι η ανάδειξη της υπέροχης, τραγικής και κωμικής άγριας φύσης του πλανήτη μας.
Η αλεπού είναι μια μητέρα με πεινασμένα αλεπουδάκια τα οποία δεν έχουν φάει πολλές ημέρες, η μαρμότα μόλις ξεπρόβαλε από το λαγούμι όπου περνά πάνω από έξι μήνες, τους κρύους μήνες της χρονιάς. Ο πολλάκις βραβευμένος Yongqing Bao, ήταν ήδη εκεί, για να προλάβει το επιθυμητό κλικ. Και τί απέγινε η μαρμότα; Κάποια μίντια γράφουν ότι ήταν η τελευταία της στιγμή πριν τον θάνατο, άλλα δεν επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο. Γι’ αυτό είναι καλό να εμβαθύνουμε. Ένα πάντως είναι σίγουρο, ο κινέζος φωτογράφος έλαβε ένα από τα πιο σημαντικά διεθνή βραβεία φωτογραφίας άγριας φύσης…
www.nhm.ac.uk/visit/wpy.html
