Το 2013 θεωρείται από όλους ανεξαιρέτως τους αναλυτές ως η χρονιά με τις καλύτερες πωλήσεις έργων τέχνης διεθνώς συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της φωτογραφίας.
Η αύξηση στις πωλήσεις ήταν 13% σε σχέση με το 2012 ενώ το 2014 αναμένεται ακόμη καλύτερο.
Την πρωτιά στους τζίρους κατέχει η Κίνα με 4,1 δις δολ. με δεύτερη τις Η.Π.Α. με 4,0 δις δολ. Ακολουθεί τρίτη η Μ. Βρετανία με 2,1 δις δολ., η Γαλλία με 549 εκ. δολ., η Γερμανία με 207 εκ.δολ., η Ελβετία με 159 εκ.δολ., η Ιταλία με 110 εκ.δολ. και τα υπόλοιπα 825 εκ.δολ. μοιράζεται όλος ο υπόλοιπος κόσμος. Ας σημειωθεί ότι η κατάσταση δεν ήταν η ίδια το 2012 γιατί τότε είχε παρατηρηθεί πτώση 12% σε σχέση με το με το 2011.
Τα παραπάνω στοιχεία έδωσε πριν λίγο καιρό στη δημοσιότητα η Γαλλική εταιρεία ερευνών και βάση δεδομένων για τα έργα τέχνης “Artprice”.
Στα πορίσματα της έρευνας αναφέρεται ακόμη ότι ο τζίρος αυτός ήταν το αποτέλεσμα πωλήσεων έργων ελάχιστων καλλιτεχνών (περίπου 100), κυρίως ζωγράφων, σε πολύ υψηλές τιμές.
Για παράδειγμα το έργο του διάσημου ζωγράφου Φρανσίς Μπέικον “Τρεις μελέτες του Λούσιαν Φρόιντ” πουλήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο από τον οίκο Christie’s για 103,90 εκ. ευρώ!
Ρεκόρ πώλησης στα 247 χρόνια ύπαρξης του πασίγνωστου οίκου δημοπρασιών.
Ιδού ένα ακόμη στοιχείο: Μπορεί οι Κινέζοι να είναι οι καλύτεροι αγοραστές, όμως η Νέα Υόρκη είναι το κέντρο όπου πραγματοποιούνται σχεδόν οι μισές αγοραπωλησίες έργων τέχνης παγκοσμίως. Ας δούμε τώρα και την κίνηση των φωτογραφικών έργων τέχνης το 2013 και τις πωλήσεις τους στις δημοπρασίες. Το σύνολο του
τζίρου διαμορφώθηκε στα 153,3 εκ. δολάρια, τζίρος τριπλάσιος σε σχέση με το 2003. Επίσης το 2013 είχαμε 12 δημοπρασίες φωτογραφιών που ξεπέρασαν το 1εκ. δολάρια.
Παρά την δυναμική παρουσία της φωτογραφίας στις δημοπρατήσεις έργων τέχνης δεν παύει να είναι ένα σχετικά νέο προϊόν στην μακραίωνη ιστορία των δημοπρασιών και προς το παρόν έξω από τα ενδιαφέροντα των Κινέζων επενδυτών…
Στις αρχές του 2000 μόνον μία ή δύο φωτογραφίες είχαν πιάσει τα 500.000 δολάρια ενώ το 2013 κάπου 33 φωτογραφίες έπιασαν (και κάποιες ξεπέρασαν) το όριο αυτό με το σαφέστατο προβάδισμα να έχουν τα έργα σύγχρονων φωτογράφων. Η τάση αυτή εξηγείται από το ότι οι πολύ παλιές και καλές φωτογραφίες των πρωτοπόρων φωτογράφων είναι λίγες και ακόμα πιο λίγες οι καλοσυντηρημένες.
Το γεγονός αυτό έχει ωθήσει τους επενδυτές σε σύγχρονους φωτογράφους που είναι ακόμη εν ζωή και παραγωγικοί.
Η προτίμηση σε αυτούς έχει ξεπεράσει το 333% μέσα σε μόλις δέκα χρόνια. Ανάμεσα στους πιο εμπορικούς φωτογράφους όλων των εποχών πέντε έχουν ξεχωρίσει από τις πανάκριβες πωλήσεις έργων τους:
Ο Andreas Gursky χάρη στα 2,85 εκατομύρια δολάρια που απέσπασε η πώληση του έργου του ‘’Chicago Board of Trade III’’, o Richard Prince με τα 1,2 εκ. δολ που έπιασε το έργο του Silhouette Cowboy, η Cindy Sherman με δύο πωλήσεις του 1εκ., ο Man Ray με νέο ρεκόρ άνω του 1εκ. δολ.
Ο Thomas Struth με δύο νέα ρεκόρ μεταξύ των οποίων και το έργο ‘’Pantheon, Rome’’ (1992, 18,5cm χ238cm), μια χρωμογενής εκτύπωση σε 10 αντίτυπα που πουλήθηκε 1εκ. δολ. το 2013 ενώ πριν δέκα χρόνια είχε πιάσει μόλις τα 210.000 δολάρια.
Η μεγάλη κινητικότητα και μάλιστα με έντονα αυξητικές τάσεις στην αγορά έργων τέχνης, σημαίνει πολύ απλά ότι ο κλάδος αυτός αποτελεί ένα πολύ καλό και ασφαλές “λιμάνι” για την προσέλκυση κεφαλαίων, όπου οι αξίες ποτέ δεν πέφτουν ενώ αντίθετα ανεβαίνουν. Γι’ αυτό είναι στο στόχαστρο των επενδυτών. Ας ειπωθεί τέλος ότι ιστορικά έχει παρατηρηθεί ότι σε περιόδους όπου κοινωνικοπολιτικά γεγονότα μπορεί να προκαλέσουν διεθνείς οικονομικές κρίσεις, τα κεφάλαια αναζητούν πάντοτε σίγουρο καταφύγιο κι ένα τέτοιο είναι η αγορά έργων τέχνης.
δείτε όλο το πόρισμα της ARTPRICE εδώ!
Φωτογραφία ανοίγματος: Cindy Sherman, ‘‘Untitled #92’’, 1981
