Όσοι σερφάρατε ήδη στο ανανεωμένο photo.gr θα διαπιστώσετε συν τοις άλλοις και το εξής: ότι τολμούμε μέσα από το e-shop να θέσουμε προς πώληση εκτυπώσεις εποχής (μισού αιώνα και παραπάνω) καταξιωμένων Ελλήνων φωτογράφων όπως π.χ του Χρ. Τσέλιου και άλλων δημιουργών στο εγγύς μέλλον. Και γράφω “τολμούμε” γιατί στη χώρα μας και ιδιαίτερα στον τομέα της καλλιτεχνικής φωτογραφίας οι λέξεις “πώληση” και “κέρδος” ακούγονται κακόηχα για να μην πω ότι σοκάρουν, προκαλώντας αποστροφή σε πολλούς.
Το ίδρυμα π.χ. που διαχειρίζεται το αρχείο του Richard Avedon στη Νέα Υόρκη και το αντίστοιχο ίδρυμα στο Παρίσι που διαχειρίζεται το αρχείο του Cartier-Bresson πολύ συχνά πωλούν έργα τους. Όχι επανεκτυπώσεις αλλά σπάνιες, τυπωμένες φωτογραφίες τη δεκαετία του 1950 – 60 υπογεγραμμένες από τους ίδιους τους δημιουργούς.
Φαντασθείτε για λίγο τι θα συνέβαινε στη χώρα μας αν π.χ. το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης για να χρηματοδοτήσει τα αναπτυξιακά του σχέδια ή απλά για να επιβιώσει έβγαζε στο σφυρί ας πούμε δέκα σπάνιες, vintage φωτογραφίες του Fred Boissonnas που έχει στο αρχείο του! Ή ακόμη αν το Μουσείο Μπενάκη δημοπρατούσε δέκα σπάνια έργα του Μπαλάφα…
Είμαι σίγουρος ότι αυτές οι σκέψεις ακούγονται τόσο εξωπραγματικές και παράλογες σαν να ισχυριζόμουν ότι αύριο το πρωί θα πάω με τα πόδια στο φεγγάρι. Γιατί όμως; Γιατί αυτό που είναι απόλυτα αποδεκτό, λογικό και κατανοητό εκτός συνόρων, εντός συνόρων δεν είναι; Γιατί τα έργα τέχνης των καταξιωμένων φωτογράφων μας θεωρούμε φυσιολογικό να τα βλέπουμε κρεμασμένα στους τοίχους των Μουσείων και τυπωμένα σε περιοδικά και βιβλία και αφύσικο να πωλούνται;
Ο ΦΩΤΟγράφος σπάει αυτά τα ταμπού! Ανατρέπει αγκυλώσεις δεκαετιών και θέτει επί τάπητος και προς πάσα κατεύθυνση το θέμα της απρόσκοπτης διακίνησης και πώλησης ενός φωτογραφικού έργου τέχνης. Όπως συμβαίνει εδώ και αιώνες με τα έργα τέχνης ζωγραφικής και γλυπτικής.
Διαβάστε επίσης
Δεν βρέθηκαν άρθρα
