Το Σάββατο 18/1 είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις προβολές του APW στη ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ του Δήμου Αθηναίων και με αυτή την ευκαιρία θα ήθελα να μοιραστώ λίγες σκέψεις μου μαζί σας…
Είναι αρκετοί οι Έλληνες επαγγελματίες φωτορεπόρτερ που με κίνδυνο της ζωής τους καλύπτουν τα τραγικά γεγονότα που ταλανίζουν τον πλανήτη μας. Οι πιο πολλοί από αυτούς έχουν βραβευτεί για τη δουλειά τους με σημαντικά βραβεία και διεθνή αναγνώριση ενώ όλοι τους σε πείσμα των καιρών, με “θρησκευτική” προσήλωση, αγωνίζονται σε αντίξοες συνθήκες να ενημερώσουν το κοινό για τα τεκταινόμενα. Σε μία εποχή που το επαγγελματικό φωτορεπορτάζ βάλλεται πανταχόθεν από την πανταχού παρούσα κάμερα των smartphone που έχει μετατρέψει τους πάντες σε ανέξοδους για τα μέσα ενημέρωσης καταγραφείς των γεγονότων, είναι εξαιρετικά χρήσιμο να γίνουν κατανοητά τα όρια που διαχωρίζουν την ερασιτεχνική προσέγγιση από την επαγγελματική καταγραφή. Αυτή η πολύ λεπτή διαφορά στην αντίληψη αλλά κυρίως στην απόδοση των συμβάντων δεν είναι καθόλου μα καθόλου αυτονόητη.
Σε αυτό λοιπόν το κομβικό σημείο είναι απαραίτητη η παρέμβαση με σκοπό την ανάδειξη των ιδιαιτεροτήτων της καλής φωτοδημοσιογραφίας. Εδώ ακριβώς έρχεται το ΑPW να καλύψει το κενό που υπήρχε στη χώρα μας με τρόπο που αρμόζει στον κλάδο, δηλ. χωρίς φανφάρες και υπερφίαλες τοποθετήσεις. Το λέω αυτό μετά λόγου γνώσεως γιατί έχω παρακολουθήσει αντίστοιχες εκδηλώσεις κυρίως στη Γαλλία (Visa pour l’ image), με οργανωτικά σχήματα τα οποία διαθέτουν πρόσβαση σε παχυλούς οικονομικούς πόρους και ως εκ τούτου δυνατότητες να φιλοξενήσουν φωτογράφους/κορυφαία παραδείγματα της μαχόμενης φωτοδημοσιογραφίας από όλη την υφήλιο.
Με δυο λόγια η δουλειά της οργανωτικής ομάδας του ΑPW που συμπληρώνει ήδη έξη χρόνια παρουσίας και απαρτίζεται από τους Θανάση Σταυράκη, Γιάννη Κολεσίδη και Χριστίνα Καλλιγιάννη είναι εξαιρετική και αξίζει επαίνων και ευρύτερης προβολής.
Για το πλήρες πρόγραμμα των φετινών εκδηλώσεων (2025) και άλλες πληροφορίες σας παραπέμπω στο αναλυτικό δελτίο τύπου που εξέδωσε η διοργάνωση.
Τ.Τζίμας
