Ένα νέο, ανυπέρβλητο εμπόδιο είναι πολύ πιθανό να μπει στην διοργάνωση των εκθέσεων. Ένα εμπόδιο που θα δημιουργήσει -αν τελικά υλοποιηθούν οι έκτακτοι υγειονομικοί σχεδιασμοί- τεράστιο πρόβλημα τόσο στους διοργανωτές όσο και στους εκθέτες και επισκέπτες. Ας δούμε αναλυτικά το θέμα…
Με την προϋπόθεση ότι το πρόβλημα της πανδημίας δεν θα συνέχιζε να ταλανίζει όλη την Υφήλιο, αυτή την περίοδο όλο το team του ΦΩΤΟγράφου σε συνεργασία με την έμπειρη ομάδα της BeBest θα ήταν στη τελική φάση διοργάνωσης της Photovision & Image Tech 2021, που είχε προγραμματισθεί για τις αρχές Απριλίου. Η έκθεση προφανώς αναβλήθηκε όπως όλες οι εκθέσεις και οι πάσης φύσεως δημόσιες διοργανώσεις και τα events αυτή την περίοδο λόγω κορωνοϊού. Στην αναζήτηση λοιπόν νέων ημερομηνιών και χώρων για το Φθινόπωρο του 2021 αλλά και την Άνοιξη του 2022, οι διευθύνσεις των εκθεσιακών κέντρων δεν εξετάζουν καμία αίτηση ούτε δεσμεύονται για κρατήσεις ημερομηνιών (με ίσως μία ή δύο το πολύ εξαιρέσεις). Όχι για τον φόβο συνέχισης της πανδημίας αλλά γιατί έχουν ενημερωθεί ότι πιθανότατα θα επιταχθούν για να μετατραπούν σε εμβολιαστικά κέντρα! Αν αυτό συμβεί και διαρκέσει π.χ. μέχρι τα τέλη Αυγούστου, ουδέν πρόβλημα. Ούτως ή άλλως το πρώτο εξάμηνο του 2021 είναι χαμένο. Αν όμως παραταθεί η λειτουργία τους “δια παν ενδεχόμενον” και το Φθινόπωρο του 2021 και πιθανότατα τον Χειμώνα 2021-22 τότε εκθέσεις ΤΕΛΟΣ. Αυτή η προοπτική δεν ανήκει στη σφαίρα του παραλόγου. Ενδέχεται να επαληθευτεί γιατί αφενός δεν γνωρίζουμε πως θα εξελιχθεί η πανδημία και αφετέρου δεν ξεστήνεται εύκολα ένα τεράστιο εμβολιαστικό κέντρο με υλικοτεχνική υποδομή, ειδικευμένο προσωπικό κλπ στο οποίο προγραμματίζεται να εμβολιασθούν εκατοντάδες χιλιάδες ατόμων και μάλιστα δύο φορές. Σκεφθείτε μόνον για την ευρύτερη περιφέρεια της Αθήνας των σχεδόν τεσσάρων εκατομμυρίων, πόσος χρόνος θα χρειαστεί για να εμβολιαστεί το 60% με 70% του πληθυσμού. Θα μου πείτε είναι λογικό να θυσιάσουμε την δημόσια υγεία για χάρη των εκθέσεων; Ασφαλώς και όχι. Θα πρέπει να βρεθούν εναλλακτικά άλλοι χώροι, μικρότεροι ενδεχομένως με διασπορά σε όλο τον αστικό ιστό. Διαφορετικά αν αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο στην υλοποίησή του θα πρέπει τώρα και όχι τον Αύγουστο, να ξεκαθαρίσουν οι κυβερνητικές προθέσεις. Να ειπωθεί δηλ. ξεκάθαρα από τώρα ότι δεσμεύονται τα εκθεσιακά κέντρα μέχρι π.χ. 30/4/2022 ώστε οι διοργανωτές να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις. Γιατί αν σε μία στιγμή που η αγορά επιθυμεί διακαώς την δια ζώσης επαφή και επικοινωνία με τον καταναλωτή μετά από την υποχώρηση της πανδημίας, κάτι που προσφέρουν απλόχερα οι εκθέσεις και αυτό δεν καταστεί δυνατό λόγω έλλειψης εκθεσιακών κέντρων, είναι απολύτως βέβαιο ότι ο εκθεσιακός κλάδος με τους χιλιάδες εργαζόμενους θα καταρρεύσει οριστικά. Τουλάχιστον ας ξέρουμε όλοι έγκαιρα τους κανόνες του παιχνιδιού γιατί μια μεγάλη και σοβαρή έκθεση δεν στήνεται όπως μια συνοικιακή λαϊκή αγορά. Απαιτεί οργανωτική προσπάθεια πολλών μηνών.
Το απόφθεγμα της εβδομάδας
“Εάν κρίνουμε ένα ψάρι για τις ικανότητές του να σκαρφαλώνει στα δέντρα, θα περάσει όλη του τη ζωή νομίζοντας ότι είναι ηλίθιο…”
Albert Einstein
