Πριν λίγες ημέρες δημοσιεύθηκε σε αθηναϊκό ενημερωτικό μέσο μία είδηση σχετικά με τα σχολεία στην Νότια Κορέα και το γεγονός ότι θα ξεκινούσαν, σε πρώτη φάση, μόνο μέσω τηλεμαθημάτων. Η φωτογραφία που εικονογραφούσε την είδηση ήταν αρκετά θλιβερή: μασκοφορεμένοι άνθρωποι σκυμμένοι πάνω στις οθόνες των κινητών τους, με πανομοιότυπο τρόπο, σχεδόν σαν ρομπότ. Η αφαίρεση της προσωπικότητας ενός ατόμου, αποτυπωμένη με τον φακό, στην πιο πεζή και ψυχρή μορφή της.
Όμως ακριβώς την ίδια φωτογραφία, συνάντησα τον περασμένο Μάρτιο, σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του καθηγητή Jung Won Sonn, υπό τον τίτλο “Coronavirus: South Korea’s success in controlling disease is due to its acceptance of surveillance” (Η επιτυχία της Νότιας Κορέας στον έλεγχο των ασθενειών οφείλεται στην αποδοχή της παρακολούθησης). Στο συγκεκριμένο άρθρο, διαβάζει κανείς, μεταξύ άλλων, ότι πρόκειται για μία χώρα όπου ο αριθμός των κινητών τηλεφώνων ξεπερνά τον ίδιο της τον πληθυσμό! Ακόμη πιο συγκλονιστικό είναι το γεγονός πως όλοι οι χρήστες κινητών μπορούν να παρακολουθούνται, όσον αφορά στις μετακινήσεις και τοποθεσίες τους, για την προστασία της δημόσιας υγείας (εδώ πρόκειται για μία άλλη, σοβαρή συζήτηση).
Η φωτογραφία ανήκει σε Σέρβο φωτογράφο ο οποίος ζει στην Κίνα. Θα μπορούσε μήπως η εικόνα να είναι από την Κίνα και όχι από την Νότια Κορέα; Να προσθέσουμε άλλη μία ιστορία στην συγκεκριμένη εικόνα; “Κινέζοι φοιτητές περιμένουν το… λεωφορείο λίγες ημέρες μετά την άρση του lockdown”. Ή ίσως ένα πιο φιλοσοφικό, θεωρητικό τίτλο: “Πού οδεύει το μέλλον του ανθρώπινου είδους, αυτού του δίποδου ζώου;”. Μυριάδες άλλους τίτλους θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και θα ήταν αποδεκτοί.
Το γνωμικό που πλέον έχει γίνει κλισέ περί της μίας εικόνας και των χιλίων λέξεων, πιθανότατα να μην αναφερόταν σε… χίλιες διαφορετικές ιστορίες. Όμως στην εποχή των social media και των fake news έχουμε εκπαιδευτεί να διαβάζουμε τα κείμενα επιφανειακά και να κοιτάμε τις εικόνες επιδερμικά, σε κλάσματα δευτερολέπτου. Δεχόμαστε καθημερινά έναν οπτικό βομβαρδισμό. Ίσως πλέον να βλέπουμε χίλιες εικόνες και να επιλέγουμε την μία ιστορία, τη μία λέξη που μας… ταιριάζει καλύτερα, αναλόγως την περίσταση.
